07 maí Hjarta Kópavogs

Menning hefur alltaf skipt mig máli í því nærumhverfi þar sem ég er búsettur hverju sinni.
Bjó vel og lengi í miðbæ Reykjavíkur eftir að hafa yfirgefið foreldrahús ungur að árum, þar sem
allt iðaði af list, lífi og menningu.

Vissulega ekki sama staðan og áður var þó vissir staðir standi vörð menningar og listar í miðbæ Reykjavíkur. Flutti svo til náms til Danmerkur og bjó lengst af í hinu rómaða hverfi Nørrebro, þar sem list, líf og allskonar menning iðaði hvert sem auga leit.

Eftir þó nokkuð flakk settist ég loks að í mínum heitt elskaða heimabæ Kópavogi, og í gamla hverfið mitt í Kársnesinu. Fljótlega eftir flutning fannst mér samt eitthvað vanta í þennan frábæra bæ okkar. Meiri menningu, list og líf.

Það sem vantar

Salurinn og menningarhúsin í Kópavogi standa vissulega fyrir sínu og leggja sitt af mörkum til menningar í bænum og gera það mjög vel. En ákveðinn hópur 18-30 ára er kannski ekki mikið að sækja á þá viðburði. Þá er lítið sem ekkert að gerast í efri byggðum Kópavogs í þeim efnum og full þörf er að bæta úr því hið snarasta.

Menning sameinar og tengir ólíkt fólk sem og nágranna nefninlega og skapar nær samfélag sem gott er að búa í.

Rekstur og hverfishátíð á æskuslóðum

Ég rek lítinn veitingastað á Kársnesinu sem hefur verið starfræktur í sjö ár við góðan orðstír. Höldum þar reglulega tónleika, listasýningar, viðburði með pop-up mörkuðum. Þar sem fólk í hverfinu selur handverk og listmuni og heldur jafnvel fatamarkaði.

Hverfishátíðir þar sem ungt og upprennandi tónlistarfólk fær að spreyta sig á sviði fyrir framan fjöldan allan af áhorfendum. Ár hvert höldum við hverfishátið fyrir alla, þar sem við reynum að fá flest fyrirtæki og einstaklinga til að taka þátt með okkur.

Einfaldar hugmyndir sem breiða úr sér.

Hugmyndin er einföld: hafa gaman og sameina fólk og nágranna. Við höfum sótt um styrki öll árin og reynt að starta eins og einu litlu maraþoni um Kópavoginn daginn sem hátíð er sett. Ávalt er komið að lokuðum dyrum hjá Kópavogsbæ. Það virðist ekki vera mikill áhugi hjá núverandi meirihluta í bæjarstjórn.

Það eru kannski ekki margir sem vita að menningarnótt Reykjavíkur, þar sem tugir þúsunda leggja leið sína á hverju ári, var nefnilega komið á koppinn af einum litlum veitingastað, Þrír frakkar á Baldursgötu, og með stuðningi framsýnna yfirvalda. Restina þekkja allir.

Menning sem tæki til sameiningar

Menning sameinar. Allt í einu ertu búinn að kynnast Skúla fúla nágranna sem þú rekst bara á út á bílastæði að skafa rúðurnar nokkrum sinnum í viku og kemst að því að maðurinn er bara óheppinn með andlitsföll og er hinn skemmtilegasti maður.

Stjórnvöld í Kópavogi svara því til að Kópavogur sé of langur og því erfitt að halda bæjarhátíð. Íbúar í mismunandi hverfum innan Kópavogs verði þar af leiðandi útundan. Þessi rök halda engu vatni – við sem stöndum í rekstri í sveitarfélaginu vitum betur og þekkjum okkar nágranna. Þar sem er vilji þar er leið. Ef ekkert er haldið þá verða einfaldlega allir útundan.

Ásgeir Þór Jónsson
Undirritaður er í 9. sæti á lista Viðreisnar í Kópavogi