10 feb Efnahagsleg ábyrgð er fjölskyldumál
Til að byggja upp gæðasamfélag fyrir fjölskyldur landsins verðum við fyrst og fremst að horfa til grunnstoðanna. Þar vegur efnahagslegur stöðugleiki þyngst. Án hans veikjast allar aðrar stoðir: heilbrigðiskerfi, menntakerfi, húsnæðiskerfi og félagslegt öryggisnet.
Á undanförnum árum hefur hallarekstur hins opinbera haft raunverulegar afleiðingar. Ekki aðeins í bókhaldslegum skilningi, heldur í beinum áhrifum á líf fjölskyldna. Hærri vextir, meiri verðbólga og aukinn vaxtakostnaður ríkissjóðs þýðir einfaldlega minna svigrúm til að fjárfesta þar sem þörfin er mest.
Það er kjarninn í þeirri stefnu sem hér er lögð áhersla á: Að snúa forgangsröðuninni – það er verkefni núverandi ríkisstjórnar. Hver króna sem fer í vaxtagreiðslur vegna uppsafnaðs halla er króna sem fer hvorki í að þjónusta íbúa landsins né í uppbyggingu innviða. Hún fer ekki í að stytta biðlista, efla snemmtæka íhlutun eða tryggja jafnræði í þjónustu óháð búsetu. Þess vegna er efnahagsleg ábyrgð ekki aðeins fjármálalegt markmið — hún er fjölskyldumál.
Með aðgerðum ríkisstjórnarinnar og þeim stöðugleika sem hún hefur skapað í efnahagsumhverfinu, ásamt því að greiða niður skuldir, fer raunverulega meira fé meðal annars í geðheilbrigðismál, í menntakerfið, og í viðhald og uppbyggingu innviða sem halda samfélaginu gangandi. Slík fjárfesting skilar sér margfalt til baka — í betri lífsgæðum, meiri atvinnuþátttöku og sterkari framtíð barna okkar.
Gæðasamfélag verður ekki byggt á lánsfé til lengdar. Það verður byggt á ábyrgri hagstjórn, stöðugleika og skýrri forgangsröðun þar sem fjármunir fara fyrst og fremst í fólk, þjónustu og innviði — en ekki í vaxandi vaxtareikning ríkissjóðs. Þetta er forgangsröðun fyrir fjölskylduna og þá grunneiningu sem allt okkar samfélag byggir á.