Ísland býr yfir dýr­mæt­um nátt­úru­auðlind­um. Flest erum við sam­mála um að nýt­ing sam­eig­in­legra auðlinda skuli vera í þágu okk­ar allra. Sömu­leiðis erum við flest sam­mála um að þjóðin eigi að njóta rétt­láts hluta af þeim arði sem skap­ast af nýt­ingu auðlinda. Þá er ekki síður...

Á Alþingi eru marg­ar fal­leg­ar hefðir og venj­ur sem við höld­um í heiðri. Sem er gott. Það eru þó ákveðin vinnu­brögð og menn­ing á þing­inu sem að mínu mati mættu missa sín. Þrátt fyr­ir góðan vilja virðast þing­störf­in alltaf detta í sömu fyr­ir­sjá­an­legu hjól­för­in. Meiri­hlut­inn kepp­ist...

Skilin milli hins raunverulega og þess skáldaða verða stöðugt bjagaðri. Á sama tíma breikkar gjáin á milli hópa, kynslóða og yfir landamæri. Ég hef verulegar áhyggjur af vangetu okkar til að bregðast við þessari þróun. Þar sem við erum öll blekkt án þess að átta...

Það er ákveðin eft­ir­vænt­ing sem fylg­ir dymb­il­vik­unni. Við Íslend­ing­ar vit­um vel hvað hún boðar. Ekki bara súkkulaði, páska­sælu og minn­ingu frels­ar­ans. Held­ur líka að nú sé stutt í ís­lenska vorið. Svo kem­ur jafn­vel sum­ar (eða ein­hvers kon­ar von­brigði sem áttu að kall­ast sum­ar). Talandi um slík...

Það er þjóðarsport okkar Íslendinga að rífast og þrátta um oftar en ekki tilgangslausa hluti. Hneykslast og blammera sem mest í efsta stiginu. Drögum í dilka, flokkum og stimplum. Yfirleitt höfum við bara athyglisspönn í eitt umræðuefni í einu. Sem við ræðum á kaffistofum landsins,...

Það hef­ur vænt­an­lega ekki farið fram hjá nein­um að rík­is­stjórn­in hyggst leiðrétta veiðigjöld. Ég hef fylgst vel með umræðunni sem sprottið hef­ur upp vegna þessa, lagt mig fram um að hlusta, skynja og skilja. Þó svo að umræðan hafi á köfl­um verið fyr­ir­sjá­an­leg, þá hef­ur...

Ég hef orðið vör við að ýmsir sem aðhyllast íhaldssöm- eða þjóðernisleg sjónarmið hafa áhyggjur af tjáningar- og skoðanafrelsi sínu. Kjarni málflutningsins er yfirleitt sá að samfélagslegur þrýstingur tiltekinnar „hreintrúar“ í mannréttindamálum hafi leitt til þess að „ekkert megi segja lengur“, enda vofi fordæming samfélagsins...

Það er einkum tvennt sem ég tek með mér út í lífið eftir að hafa alist upp á Flateyri, vestur á fjörðum. Annars vegar það að ég er nokkuð lausnamiðuð manneskja. Enda voru þau ófá skiptin sem veður eða færð settu strik í reikninginn í minni...